منتقد ارتباطات

وبلاگ منتقد یک شنبه ها به روز می شود

چرا گفتگوهاي دوستانه منتج به متن نمي شوند؟؟؟

چرا گفتگوهاي دوستانه منتج به متن نمي شوند؟؟؟

شايد شما نيز هميشه در گفتگوهاي دوستانه و كلاسي شركت كرده باشيد و صحبتهاي جالبي نيز رد و بدل شده باشد اما وقتي مي‌خواهيد آن نكات را در وبلاگ يا سايت خود بنویسید و یا حتي به عنوان تحقيق كلاسي ارائه نماييد متوجه مي‌شويد كه اين نوع صحبتها فاقد ظرفيت تبديل شدن به متن هستند!!!
سوال اينجا است كه چگونه صحبت‌ها و مباحثي جالب مطروحه، توانايي و ظرفيت تبديل شدن به مكتوبات را ندارند و اگر هم به مكتوبات تبديل شوند چنگي به دل نمي‌زنند و فاقد مخاطب مي‌شوند؟ در پاسخ مي‌توان گفت كه مهمترين دليل عدم رعايت اصول مباحثه و گفتگو است. به تعبير ديگر همه تصور مي‌كنند مباحثه و گفتگو پيرامون موضوعات، از ساده‌ترين امور محسوب مي‌شود و نيازي به آموزش يا رعايت قواعدي ندارد كه اين امر منتج به اين مي‌شود كه برايند گفتگوها و مباحثه‌ها تلف كردن زمان شود.
چه بايد كرد؟؟؟ براي اينكه بتوان از گفتگوهاي دوستانه نيز حد اكثر استفاده را برد مي‌توان به چند قاعده اشاره داشت.

1- تمركز روي يك موضوع خاص:اولين مشكل در گفتگوها، عدم پايبندي به موضوع بحث تا انتهاي فرايند ارتباطي مي باشد. بطور عموم، عادت بر اين است كه افراد مشاركت كنند در گفتگوها سعي مي‌كنند در خصوص مواردي كه اطلاعات يا اشراف بيشتري دارند گفتگو كنند و لذا مشاهده مي‌شود افراد به فراخور دانش و علايق خود از اين شاخه به آن شاخه مي روند و هيچگاه روي موضوع اصلي باقي نمي مانند كه اين امر باعث مي‌شود انواع سوژه هاي ديگر نيز به بحث وارد شود كه تماماً نيز ناتمام باقي مي‌مانند. مانند طرح بحث اخلاق رسانه اي و كشانده شدن آن به اخلاق جنسي و ...

2- پرداختن به حواشي: هر موضوعي يك محور اصلي [ذات] دارد و تعدادي محور فرعي [عرض]، كه در بيشتر گفتگوها و مباحث، محورهاي فرعي رنگ و لعاب بيشتري به نسبت محور اصلي به خود مي‌گيرند. به اين ترتيب موضع اصلي پردازش و سيقلي براي استفاده بعدي نمي‌شود و هميشه به صورت ناتمام باقي مي‌ماند. بطور مثال اگر بحث رعايت اخلاق رسانه‌اي است برخي موارد عدم رعايت اخلاق توسط رسانه هاي غربي مي‌شود و صحبت با تمركز روي آنها پايان مي‌يابد بدون اينكه موضوع اصلي پردازش شود.

3- ورود با رويكرد جديد بجاي تكميل مباحث: يكي ديگر از معضلات گفتگوها، عدم تكميل بحث اعم از بيان مخالفت يا موافقت با موضوع است، اكثر شهروندان ياد گرفته‌اند كه براي جلوگيري از درگيري لفظي و يا ناخشنودي صاحب سخن، با رويكردي جديد وارد بحث شوند كه هم حرف جديدي زده باشند [و خود را عاقل نشان دهند] و هم اينكه نظر شخص اول را بدون تاييد يا رد، دور بزنند. نتيجه اين امر آن مي شود كه مشخص نمي‌گردد ، بالاخره اين صحبت‌ها درست است يا خير. بطور مثال اگر موضوع اخلاق رسانه ‌اي عدم انتشار بدون تحقيق اطلاعات ديگران [مانند دولتها] باشد شخص ثالث به بيطرفي در اخلاق رسانه‌اي وارد شود كه اين امر هيچگاه موضوع نشر اكاذيب را تكميل نخواهد كرد.

4- عدم نقد استدلال‌ها: يكي ديگر از موضوعات كه مباحث را خام و پرورش نيافته باقي مي‌گذارد عدم نقد مباحث توسط ديگر دوستان است، به اين مفهوم كه سوژه بحث موضوع صحيحي مي باشد اما استدلال‌هايي كه بكار مي‌رود تماماً صحيح و كارآمد نيستند و مي بايد اين استدال‌ها پالايش گردند اما در بيشتر مواقع در اثر رودربايستي‌هاي ناصواب، استدال‌هاي ناكارآمد به صرف اينكه در تاييد موضوع است نقد نمي شوند. به تبع اين استدلا‌ها براي صاحبش صحيح و كارآمد جلوه مي‌كند كه در زمان نتيجه گيري يا مكتوب سازي، اصل موضوع را مخدوش مي‌سازد.

5- پرداختن به مثال بجاي سوژه: عموماً در مطالب ثقيل و انتزاعي، ذهن گرايش به مثال‌ها دارد اين امر باعث مي‌شود در گفتگوها نيز مثال‌ها نقش پر رنگ‌تري از متن اصلي بيابند و مسير گفتگو را تغيير دهند و يا حتي با مثال موضوع تشريح و بحث مي‌شود در صورتي كه براي تدوين مباحث؛ با زدوده شدن مثال از متن؛ ديگر چيزي براي مكتوب كردن باقي نمي ماند.

6- برخوردهاي احساسي: يكي ديگر از معضلات گفتگوهاي دوستانه برخوردهاي احساسي با سوژه‌ها مي باشد كه باعث مي‌شود نتوان نتايج را منتشر ساخت.

نتيجه؛ براي آنكه بتوان گفتگوي كارآمد و موثري داشت، مي بايد روي يك موضوع با تحديد كامل متمركز شد و جوانب آن را به خوبي پردازش و از حاشيه روي پرهيز كرد.